Ebru Destan Gururun Efendin Olmuş Senin
Sudan bir sebebti yüreğin dargın gittin
Beni ellerinle kimlere emanet ettin
Ah bu şehir, bu yer gök, bu dua
Şahitlik ediyor süzülen gözyaşlarıma
Bu çınar, bu tanıdık rüzgar
Şahitlik ediyor el değmedi anılarına
Gururun efendin olmuş senin farkında değilsin
Aşka sahip çıkmadıkça beni affedemezsin
Gururun efendin olmuş senin onu yenmelisin
Aşk arındırır her günahı affın imkansız diyemezsin!